YIKIMIN ANATOMİSİ

 

                                                                    Karel THOLE

YIKIMIN ANATOMİSİ

A.

I.

Gözlerinizi açın!

gözleriniz ki ufuklardır

karabatakların yeltendiği

Ve sabah- kapıma vuran 

taşlar ile

gözlerim hep açıktır

uzak ışıklı yıldızlar gibi

karanlığa saçıktır

sözlerim

II.

köksüz savrulan ot sarılığında

ellerim mahirdir

bir şeyler yapmaya

mahirdir dilim güzel

koşumlar vurmaya

öyle ki bir ot bir 

yabani ot atlanır

ellerim dokunduğunda

ellerim işte ki mahirdir

birçok çiçek adları biçebilir

henüz ilk ad kurulmamışken

III.

bir cumartesi günü avında

o sürekte- o isyankar ziyafette

dehlendi kalpleri

öküz elleri ve öküz ayaklarıyla

oysa ne vardı ki insan için

insan olmaktan başka

sonra böğürtüleriyle canavar

sessizlik kapladı ovaları

kimse anlamadı neden

hiçbir şey bilemediğimizi

aniden aniden

sustu

bize ait olan ne varsa

putsu sertlikleriyle geçtik

soğuk ormanlar arasından

IV.

babil’de gördük 

karı ile koca arasına giren

o şeyi!

ve efsunlu şeylerin hükmünü

Çünkü sihrini kaybetmişti dünya

ona devşirilmiş kağıtlar gerekti

mabetlerden sökerek getirdiler

küçük tanrılar olmak için

harlı alevleriyle

V.

Gözlerinizi açın!

gözleriniz ki görür

ufuğu ayıran çizgiyi

geceyle gündüzün renklerini

size verilen ilk başağı hatırlayın

henüz ekmek kurulmamışken

gözleriniz ki ufuklardır

karabatakların yeltendiği

B.

I.

kapılarına vurduk

kapılarını yumrukladık

bir mucize istedik

  Bir sihir

öyle geçsin tapınağımızın

göğü tutan direklerini

tapınağımız, görklüdür 

gizemli taşlıklarda

uzanır rahibelerin

ateşleri

ve mermersi diriliğiyle

denizlere selam durur

tanrılar!

tanrılara karşı 

bir mucize istedik

yumrukladık efsunlanmışların 

tekdüze kapılarını

II.

biz ki kayalarda dirilttik 

yüce evlerimizi

bize ne yapabilir büyücüler?

büyük adımlarla arşınlarken

dünya altımızda tıkırdar

bırakın gelsin yıkımgetiren zelzele

bırakın yağsın kara yağmurlar 

tanrılarımızın hükmünü yıkamayacak yine

berkittiğimiz şanımız yıkılmayacak 

III.

kapılarını yumrukladık

sabahı getirdik eğri taşlarla

bir mucize istedik bir yıkım

yumruk yumruk ellerimiz getirdi

bu erinci bu çorak topraklara

biz semirttik altın boğayı

ilk başağı eken bizdik

ya tanrılar? kurban sevinçlerimiz

moab’ın oğlu hani

 getirmişti zaferi

külleriyle yükselerek

IV.

üzüm salkımları gibi yürürüz

toplu derli ve simsiyah aynılıkla

yürürüz nehirler atlayarak

işte bacchus şarapları ve esriklik

işte tortuları benliğimizin 

varsın kara orman sussun

varsın konuşmasın ilk yasalar

uyuşuk sarhoşlukla örtülecek 

ilk başağın bilgeliği

her şeyi kara bir benzerlik kaplayacak

bizi yüceltecek giz tanrıları!

C.

I.

Two gross of broken statues

       ve imgeler demeti silik

toprak altında

name is Ozymandias

Nothing

remains

The lone and level sands...

-

-

-