ZİFOS

ZİFOS

shantih shantih shantih 

—

omuzlarından dökülüyor

kuş konmaz hali

titrek vücudunda

ağlıyor onun

işbilmezliği

keka keyifleri

parçalıyor 

hödük elleri

cansız posasından

sızıyor ruhunun

pası

dünyayı altına 

alarak çürütüyor

zartayı çekmiş

nefesi

kapkara 

yerlerden

devşirilmiş

apış arası 

ışığı geçerek

vücudunu kaplıyor

“hızla akan mızrak”

gibi saplanıyor

dünyaların 

tam

ortasına

onun çökük omurlarında

irinler akmıyor 

hayır

uyuşuk sünepe 

bedeni

karıncalar 

gibi

taşıyor yorgunluğun

küçük ama sonsuz

ayak-

omuzlarından dökülüyor

saçları

köpükten çalıyor

bedenini karşı-afrodit

oldukça çirkin yüzü

yıkıyor putunu 

güzelliğin

“o she is rich in beauty only poor

 that when she dies with beauty

 dies her store”

okumuyor bile şekspir

kör gözleri

 oyup

yuvarlıyor

gördüklerini

sinirle sarsılan

onun 

omuzlarından

kuşlar kalkmıyor

sıçarak

 yükseliyor

üstünde 

kargaların sesi

purcel çalıyor sanılıyor

ağıtlarında

 karganın

onun hem tüy bedeni

hem sonsuz

ağır

çörekleniyor uçarak

dünyanın yumurtasına

 

—

beauty is a joy forever

eternal sunshine– labour and rest

La fatigue La fatigue!

    La Fatigue

Shantih 

Shantih

 Shantih

siktir.