VAİZ

 

VAİZ

güneşin altında yeni bir şey yok

her şey yeniden yapılmakta

kaçıncı ekiş bu altın başlı başağı

hep aynı çamur malazda

hep aynı pas çürütüyor

gündüzün direklerini

gece coşkun ve varlıklı 

   yıkıp geçiyor

Elpenor Ἐλπήνωρ !

yitip gitti gözlerden

ucu kırılmış bir yıldız köşesi

arkada kalmış önemsiz yoldaşı

gecenin

ilk onu yakarak kendilerini sağalttılar

ışıltılarıyla tutuşturarak sisli karanlığı

talut kral oldu israiloğullarına

varlıklı bir kimse değildi

 

davudun elinde can verdi 

                                        calut

polyphemus koca heybesiyle köreldi

hiçkimse tarafından

nehri içmeden geçenler varlandı

talut varlıklı bir kimse değildi

kör homedocus yakardı:

kırmızı elleriyle sabah 

geceyi

bastırdığında 

gümüşten ağızları

kopardı yaprakların

 ayasını

nallarıyla kırağı atların

paramparça edip yürüdü üzerine

biçare azınlığına musa’nın

atlarını suladıkları yere kadar mağrur

musa varlıklı bir kimse değildi

nehri boğulmadan geçenler varlandı

-

Elpenor Musa Davut Talut

Elut Musvut Duvsa Talenor

elvutmusvenordusacalusa

-

kapkara elleriyle suyu bulandıran

şehrin/şehirlerin çokluğuna esenlik?

rüzgar delip geçti 

gri kaltak saçlarını

kaskatı sapsarı bir duman daha 

daha da güçlü sıktı 

kostak pazuların ebeliğini

doğurtmaya sakat yine o aynı güneşi

hiçkimse tarafından

bir ses çıkmadı buna

doğrucu davut yine fırtlattı:

güneşin altında her şey aynıymış

ama hangi güneş?