KALGI

 

KALGI

Beni sakın o ağaca götürmeyin

Sakın kavlak yeşilliğinden bıktım

sayvan yapraklarına uzunca baktım

beni artık paklamaz getirdikleri 

          sergenlerdeki salak gelin


kim demiş zamanında oldukça diriydi

işte şimdi sölpümüş gövdesi onun

ah onun kel kahya dalları upuzun

ne de çok karışır güneşlere

    geceyi getiren ahmak elleri


serinlik berkitirmiş sıcaklarda

ona baktıkça fakat terliyor bulut

yıkılsın artık bu eski kalıt

ağaçlar mesela esivermesin

         kaskatı dursun toprakta


o ağacı sakın bana getirmeyin

beni zaten arasa da bulamaz

         derimi soyutladım biraz

bedenim kırmızı meşin



beton ağaçlar arasından geçtim, işte tam böyle

benle ödendi masrafları yere çakılan yıldızın

yerine iki ampül mıhladık


Comments

Popular posts from this blog

ÇİÇEK DÜRBÜNÜ

PARÇALAMANIN ÖZÜMSENMESİ

KIYIYA VURAN SANRILAR