NERGİS

Nergis

Kahvehaneye gelmiş adam diyor:

      Bizim oğlan uçarı, havadan

      Bizim oğlan sık uyanır uykudan

-E nolacak hoca baksın düzelir

    Çayır görür sürekli, çayır eski

                        Hani Tino derler adına

-Tino kim bilen yoktur, adettir

            öyle denir

           (İşte genç oğlan ne bilelim?)

Uyanıyor, bakıyor: yeşil! bu çayırı buraya kim koydu böcek ayaklarıyla aydınlanıyor gün allahım

bulutların sesini arılaştıran arıltan ne alnımda yanan ısırıklar    eğilip bakıyorum göğe tek yüzü

nasıl olabilir insanın işte binlerce yüz! korkuyorum  korkuyorum  korkuyorum bir akıntıya

salıveriyorum donuk nergislerimi ancak sonra bir kavak yürüyor geceden yankılı saçlarıma

Kakanoz kadın oğlan

Tino da ölmüş, on kat

Sıvasız bina dikmiş

Beş kardeş, vuruşmuş

Mezarlarında ısırgan

Ulan her şey seninle alakalı

değil işte:

Altın başaklara    uzanık

Turuncu kedi      geriniyor

her Allahın sabahı!

Çançiçeğini bir kitapta okumuştum

Kızkuşu fotoğrafta kanat çırpmıyor