Sayıklamalar

  ÇİÇEK DÜRBÜNÜ genç bir adam gergin adeleleriyle      -nolmuş yani nolmuşu mu var kaç kez geçtim bu sokaktan kaçıncı sultan yaptırdı ya  şu camiyi- şu cami minaresi - neyse kılıç gibi gergin şu cami minaresi şu cami minaresinden çiziktirilmiş bulutsu yaraları göğün  - ulan sokakta da adım başı  köpek boku adım başı  tükrük sakızı bazen yağmur yağınca  ışık ışık olur hani  asfaltın üstü ışık ışık- katran aynası ve çözümlerim ışığı                     :yağmurlar artığı nasıl nolmuş yani ben diyorum ki          herkes  ama herkes  öğrenmeli neden viyana savaşı neden karacaoğlan niçin unuttum adımı neden arnavut kaldırımında büyür yeşil otlar direnci - her çiçek koparışımda  bir yasa: güzeli pazularında sıkan mel’un zorba gülolog da diyebilirdim kendime çardak gülü turuncusu mesela bu arabanın rengi bu araba doğudan...

              Bir şiiri nasıl eleştirmeye başlarız? Hangi zeminler üzerinde bir eser irdelenebilir? Bu zeminler oturtulmadan bir eleştiriye başlamak beyhude bir iş halini alır ve işin sonunda sadece güzel ya da kötü diyip şiirlerin hoşumuza giden birkaç kısmını alıntılar, Dick Minim gibi kulaktan duymaların şahı olan basit yoldan bir eleştirmene varmış olunur. Bu yargı yani güzel veya kötü tamamen mesnetsiz değildir, esere estetik bir değer atadığımızı gösterir ama buna temel oluşturamamış nedenler ya da zeminler olmaksızın bu yargımız sadece bize ait olur, başkalarında oturmuş bir anlayış ve ikna ile kazanılmış beğeni oluşturamaz. İyi ile kötüyü ayırt etmek için ölçütler sağlamalıyız ve bunların nesnel olamayacağını, eleştirmene bağımlı bir zeminler bütünlüğü olduğunu yok saymayarak. Burada mühim olan kendi sistemler bütünü oluşturan kişinin ne kadar tutarlı bir kavrayışa sahip olduğudur. Sonuçta ölçüt denen şey mutlak değildir, göreceli...